Τα βγάζω πέρα με την αδιαθεσία
Η αδιαθεσία επηρεάζει τη φροντίδα του διαβήτη και κατά τη διάρκεια της αδιαθεσίας η ανάγκη για ινσουλίνη συχνά αυξάνεται. Ελέγχετε συχνά τα ούρα, δώστε στο παιδί μικρές ποσότητες χυμού, φρούτων ή γαλακτοκομικών προϊόντων...
Τα παιδιά με διαβήτη δεν αρρωσταίνουν πιο συχνά από τα άλλα παιδιά, αλλά η αδιαθεσία επηρεάζει τη φροντίδα του διαβήτη τους. Η επίδραση της αδιαθεσίας στο σάκχαρο μπορεί να είναι απρόβλεπτη. Οι ανάγκες σε ινσουλίνη συχνά αυξάνονται κατά τη διάρκεια της αδιαθεσίας, ειδικά εφόσον το παιδί έχει υψηλό πυρετό. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της αδιαθεσίας οι ανάγκες σε ινσουλίνη μπορεί να αυξηθούν τόσο πολύ που μπορεί ταχύτατα να εμφανιστούν προβλήματα με υψηλό σάκχαρο και κετόνες.
Μέτρηση Σακχάρου
Μετράτε το σάκχαρο στο αίμα κάθε 2 με 3 ώρες. Αν τα επίπεδα σακχάρου υπερβούν τα 270 mg/dl ή τα 15 mmol/l, μικρές επιπλέον δόσεις ταχείας δράσης ινσουλίνης μπορούν να χορηγηθούν για να προληφθεί ο σχηματισμός κετονών.
Δοκιμασία ούρων για κετόνες
Ελέγχετε τα ούρα συχνά για κετόνες, όταν το παιδί σας έχει πυρετό. Οι κετόνες που προκαλούνται από υψηλά επίπεδα σακχάρου και υψηλό πυρετό είναι επικίνδυνες. Πρέπει να αντιμετωπιστούν γρήγορα με τη χορήγηση μικρών επιπλέον δόσεων ταχείας δράσης ινσουλίνης κάθε δυο με τέσσερις ώρες. Αυτή η επιπλέον θεραπεία με ινσουλίνη θα πρέπει να συνεχιστεί μέχρι που να μην υπάρχουν κετόνες στα ούρα. Οι κετόνες μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα όπως κοιλιακό πόνο, ναυτία και εμετό. Αν τα επίπεδα των κετονών ανεβούν πολύ υψηλά μπορεί να προκληθεί μια επικίνδυνη κατάσταση που λέγεται κετοξέωση. Η κετοξέωση μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια αισθήσεων και θάνατο.
Μερικές φορές και τα χαμηλά επίπεδα σακχάρου προκαλούν σχηματισμό κετονών. Αυτές οι «κετόνες – πείνας» μπορούν να σχηματιστούν όταν το παιδί κάνει εμετό ή απλά δεν έχει όρεξη και δεν μπορεί να φάει. Σ’ αυτή την περίπτωση οι κετόνες δεν είναι πιθανόν να προκαλέσουν κετοξέωση. Η αντιμετώπιση των «κετονών – πείνας» γίνεται με ζάχαρη ή τροφή και όχι με επιπλέον ινσουλίνη.
Ινσουλίνη
Ποτέ μην ξεχάσετε να δώσετε στο παιδί σας την ινσουλίνη του. Μπορεί να χρειαστεί να αναπροσαρμόσετε τον τύπο ή τη δόση της ινσουλίνης του παιδιού σας. Αν το παιδί έχει πυρετό, μπορεί να χρειαστεί να του δώσετε περισσότερη ινσουλίνη. Αν το παιδί κάνει εμετό μπορεί να χρειαστεί να του δώσετε λιγότερη ινσουλίνη. Σε κάθε περίπτωση, θυμηθείτε ότι το παιδί σας χρειάζεται πάντα ινσουλίνη.
Τρόφιμα και Ποτά
Η επίδραση της αδιαθεσίας στο σάκχαρο μπορεί να είναι απρόβλεπτη. Μερικές φορές, ακόμη και αν η όρεξη του παιδιού στη διάρκεια της αδιαθεσίας είναι μειωμένη, τα επίπεδα σακχάρου παραμένουν φυσιολογικά ή είναι αρκετά υψηλά. Δώστε στο παιδί μικρές ποσότητες χυμού, φρούτων ή γαλακτοκομικών προϊόντων σε τακτά χρονικά διαστήματα και μετράτε το σάκχαρο κάθε 2 με 3 ώρες. Τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα θα πρέπει να διατηρούνται μεταξύ 90 και 180 mg/dl ή 5 και 10 mmol/l.
Αν χορηγείται επιπλέον ταχείας δράσης ινσουλίνη για την αντιμετώπιση των κετονών, το επίπεδο του σακχάρου του παιδιού σας πρέπει να διατηρείται με μικρές ποσότητες φαγητού ή ποτού, όπως χυμός.
Αν το παιδί κάνει εμετό είναι σημαντικό να του δίνετε μικρές γουλιές χυμό, γλυκιά λεμονάδα ή απλή σόδα. Μια μικρή ποσότητα γλυκισμάτων μπορεί να δοθεί αν το προτιμάτε. Αν το παιδί συνεχίζει να κάνει εμετό και το επίπεδο σακχάρου συνεχίσει να πέφτει, συμβουλευτείτε το γιατρό. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί μεταφορά στο νοσοκομείο.
Ιδιαίτερα Προβλήματα
Όταν το σάκχαρο του παιδιού είναι υψηλό, ο κίνδυνος λοίμωξης σε τραύματα αυξάνεται και η διαδικασία ίασης επιβραδύνεται.
Μια τελευταία Λέξη
Πάντα αισθανθείτε ελεύθερα να επικοινωνήσετε με τη διαβητολογική ομάδα που παρακολουθεί το παιδί σας για συμβουλές, ιδιαίτερα όταν πολύ μικρά παιδιά είναι αδιάθετα, όταν ο εμετός κρατάει χαμηλά τα επίπεδα του σακχάρου ή όταν υπάρχουν κετόνες στα ούρα. Η εξέταση από γιατρό θα καθορίσει αν το παιδί χρειάζεται ειδική θεραπεία.
Θυμηθείτε ότι η διαβητική φροντίδα είναι μόνο ένα τμήμα της φροντίδας για ένα παιδί που είναι άρρωστο. Η αρρώστια μπορεί να απαιτεί φάρμακα, όπως αντιβιοτικά, ή άλλη ιατρική φροντίδα. Προσέχετε για την γενική κατάσταση του παιδιού σας και για διάφορα συμπτώματα. Ποτέ μη διστάζετε να επικοινωνήσετε με το γιατρό του παιδιού σας για βοήθεια!