Προβλήματα υγείας σε παιδιά με διαβήτη τύπου 2
Παιδιά που αναπτύσσουν διαβήτη τύπου 2 μπορεί να εμφανίζουν δυσανάλογης βαρύτητας επιπλοκές στην ενήλικο ζωή τους, όπως ανακοίνωσαν ερευνητές στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας.
«Πρόκειται για μια επιθετική νόσο», λέει ο Δρ. Heather Dean, καθηγητής της Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου της Manitoba, στον Καναδά. «Δέκα χρόνια πριν, οι άνθρωποι ανησυχούσαν για το σωματικό βάρος των παιδιών, φοβούμενοι πως οδηγεί σε παχυσαρκία και σε άλλα νοσήματα κατά την ενήλικη ζωή. Αυτό που άλλαξε είναι ότι η παχυσαρκία κατά την παιδική ηλικία προκαλεί επιπλοκές κατά την ενήλικη ζωή.
Οι γιατροί ανησυχούν για τον ρυθμό αύξησης των ατόμων με διαβήτη τύπου 2, ο οποίος κάποτε θεωρούνταν ως διαβήτης των ενηλίκων επειδή «έπληγε» τους ενήλικες, αλλά τις τελευταίες δύο δεκαετίες φαίνεται να γίνεται όλο και συχνότερος στα παιδιά, παγκοσμίως. Σε μερικές κλινικές και ιδιαίτερα μεταξύ ιδιαίτερα τρωτών εθνικών ομάδων (φυλών), οι γιατροί ανακοινώνουν ότι ποσοστό περίπου 40% των νέων περιπτώσεων διαβήτη σε παιδιά, είναι πια τύπου 2.
Στον διαβήτη τύπου 2 χάνεται η ικανότητα της απόκρισης στην ινσουλίνη. Αυτό οδηγεί σε μια αύξηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα που μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της βλάβης των αγγείων και άλλων οργάνων.
Αν και φυλές όπως οι Αφροαμερικανοί και οι γηγενείς Αμερικανοί, φαίνεται να είναι πιο ευάλωτοι στο να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 σε μικρότερη ηλικία σε σχέση με τους λευκούς, η κύρια αιτία για την εμφάνιση διαβήτη τύπου 2 σε παιδική ηλικία είναι η αύξηση της παχυσαρκίας στην ηλικία αυτή, όπως μας ενημερώνουν οι ερευνητές.
Αυτό που κυρίως ενδιαφέρει είναι αν η εμφάνιση του διαβήτη σε μικρότερη ηλικία σημαίνει και μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν αυτά τα άτομα σοβαρές επιπλοκές του διαβήτη, όπως νεφρική ανεπάρκεια, ακρωτηριασμούς και τύφλωση.
Ο Δρ. Dean ανακοίνωσε τα ευρήματα μιας από τις πιο μακροχρόνιες μελέτες παιδιών με διαβήτη τύπου 2 που είχαν γεννηθεί από το 1986 και μετά. Εξέτασε τα ιατρικά ιστορικά 51 ασθενών που διαγνώστηκαν με διαβήτη πριν την ηλικία των 17 ετών και που τώρα είναι ηλικίας 18 έως 33 ετών. Όλοι ήταν γηγενείς Καναδοί, οι οποίοι έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2 σε σχέση με τους λευκούς Καναδούς.
Από τους ασθενείς αυτούς, δύο είχαν πεθάνει από νεφρική ανεπάρκεια, δύο είχαν πεθάνει από τραύμα και τρεις από άσχετες με τη νόσο αιτίες. Τρεις από τους ασθενείς βρίσκονταν στον τεχνητό νεφρό, ένας είχε τυφλωθεί και άλλος ένας είχε υποστεί ακρωτηριασμό ενός δακτύλου του ποδιού. Από 56 εγκυμοσύνες διαβητικών γυναικών μόνο 35 είχαν επιτυχή έκβαση.
Μεταξύ των 33 ασθενών που έκαναν ιατρικές εξετάσεις (στα πλαίσια ετήσιου ελέγχου), ο Δρ. Dean βρήκε ότι τα δύο τρίτα αυτών έχουν πτωχό γλυκαιμικό έλεγχο.
«Εκπλήσσομαι πραγματικά από αυτά τα ευρήματα, αλλά δεν απορώ» σημειώνει η Δρ. Silva Arslanian, καθηγήτρια της Παιδιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Pittsburgh του Πανεπιστημίου της Pennsylvania. «Αυτή η πτωχή έκβαση μπορεί να οφείλεται στην αίσθηση μοιρολατρείας των παιδιών καθώς και στην άρνηση της νόσου» συμπληρώνει. Με το να είσαι αντιδραστικός και με το να μην κάνεις αυτό που πρέπει, επηρεάζεις αρνητικά την υγεία σου» μας λέει.
Εκτός όμως από αυτά τα αποθαρρυντικά στοιχεία, ας σημειωθεί ότι έχουν γίνει σημαντικές πρόοδοι στην θεραπεία των νέων ατόμων με διαβήτη, με αποτέλεσμα καλύτερη αντιμετώπιση των παιδιών που πρωτοδιαγιγνώσκονται με διαβήτη. «Είμαστε πιο επιθετικοί στην αντιμετώπιση» επισημαίνει « και έτσι το μέλλον είναι πιο αισιόδοξο».
Last Updated: 2002-06-17 10:09:46 -0400 (Reuters Health)