Ο σακχαρώδης διαβήτης στο χώρο εργασίας
"Όταν ανακοίνωσα στους συναδέλφους μου ότι μου διέγνωσαν σακχαρώδη διαβήτη, εξεπλάγην από την αντίδρασή τους. Φάνηκε τελικά πως δεν ήμουν το μόνο άτομο με σακχαρώδη διαβήτη στο γραφείο ..."
Η ευθύτητα στο χώρο εργασίας
Είναι πολλοί αυτοί που όταν διαπιστώνουν ότι έχουν διαβήτη αποφασίζουν να το αποκρύψουν από οποιονδήποτε πέρα από το στενό τους οικογενειακό περιβάλλον. Αντί όμως να επιλέξουν αυτή την συμπεριφορά, θα μπορούσαν να κερδίσουν πολύ περισσότερα, αν ήταν πιο ανοικτοί και με τους ανθρώπους του εργασιακού τους περιβάλλοντος.
Όπως μας εκμυστηρεύτηκε κάποιος, είχε καταντήσει κουραστικό, μετά από τόσες ώρες στο γραφείο, να κοιμάται σχεδόν, μέσα στα meetings και ουσιαστικά να χρωστάει μια εξήγηση στους συναδέλφους του για τη στάση του αύτη. Έτσι, όταν διαγνώστηκε ο διαβήτης επέλεξε με την πρώτη ευκαιρία να ενημερώσει την εταιρεία του για την κατάσταση της υγείας του.
Ο προσωπικός μας χώρος και η κατανόηση των άλλων
Ας ακούσουμε όσα μας εκμυστηρεύτηκε ο φίλος μας:
"Όταν ανακοίνωσα στους συναδέλφους μου ότι μου διέγνωσαν σακχαρώδη διαβήτη, εξεπλάγην από την αντίδρασή τους. Φάνηκε τελικά πως δεν ήμουν το μόνο άτομο με σακχαρώδη διαβήτη στο γραφείο και πως υπήρχε άλλος ένας ακόμη για αρκετά μάλιστα χρόνια. Ξαφνικά διαπίστωσα πως υπήρχε άλλος ένας άνθρωπος, με τον οποίο θα μπορούσα να ανταλλάξω τις εμπειρίες μου και να ακούσω τις δικές του συμβουλές και προτάσεις. Το γεγονός ότι ήμασταν δύο συνάδελφοι στον ίδιο χώρο, ουσιαστικά βοήθησε στην πιο σωστή αντιμετώπιση και αποδοχή μας από την υπόλοιπη εταιρεία. Ξαφνικά ήταν πλέον θεμιτό να γίνονται συζητήσεις για το φόρτο δουλειάς, καθώς και για την βελτίωση της φυσικής και διανοητικής κατάστασης των συναδέλφων. Αν και δεν είχε καμία επίπτωση στον συνολικό φόρτο εργασίας, ήταν πλέον κατανοητό από όλους αν κάποια στιγμή έλεγα πως αισθάνομαι λίγο κουρασμένος ή πως είμαι πολύ απασχολημένος τη δεδομένη στιγμή.
Το καλό για εμένα ήταν η μεγάλη κατανόηση που έδειξε ο προϊστάμενός μου. Καθ’ όλη τη διάρκεια της συστηματικής προσπάθειας για τη σωστή ρύθμιση του σακχάρου μου, είχα το δικαίωμα να κάνω σύντομα διαλείμματα μετά το μεσημεριανό μου, για μια μικρή βόλτα ή μερικές στιγμές χαλάρωσης μέχρι να επανέλθουν στο φυσιολογικό τους οι τιμές του σακχάρου στο αίμα μου. Οι συνάδελφοί μου προσαρμόστηκαν γρήγορα σε αυτές τις μικρές απουσίες μου, τόσο εύκολα όσο και με τα μικρά συνεχή ορεκτικά ή snacks που είχα μέσα στην ημέρα. Σήμερα κανείς δεν συνοφρυώνεται αν ξαφνικά μέσα σε μια σύσκεψη χρειαστεί να βγάλω στο τραπέζι κάτι πρόχειρο για να τσιμπήσω.
Κατανόηση και ενδιαφέρον
Οι συνάδελφοι μου έδειξαν από την αρχή κατανόηση και ενδιαφέρον. Πολλοί ήταν αυτοί που ενδιαφέρθηκαν να μάθουν περισσότερα για το σακχαρώδη διαβήτη, για θέματα πρόληψης και θεραπείας. Ειδικά το θέμα της υγιεινής διατροφής ήταν το πιο δημοφιλές σε όλες τις συζητήσεις μας στα διαλείμματα και στο φαγητό. Έγινα ξαφνικά ο τύπος του ανθρώπου που δίνει συμβουλές και συνταγές μαγειρικής για γεύματα με χαμηλά λιπαρά και πιάτα για χορτοφάγους!
Αφορά τη ζωή μας
Φυσικά δεν μπορώ να εγγυηθώ πως σε όλες τις εταιρείες ή τους χώρους δουλειάς θα υπάρχει πάντα η ίδια αντιμετώπιση, αποδοχή και κατανόηση με αυτή που είχα στη δική μου περίπτωση. Μπορεί η φύση της εργασίας να μη σας επιτρέπει για παράδειγμα τη σύντομη απουσία σας από το γραφείο. Θα υπάρχουν όμως πάντα δυνατότητες και ευκαιρίες να προσαρμόσετε το εργασιακό σας περιβάλλον με την προσωπική σας υγεία. Θα μπορούσαν για παράδειγμα να σας ανατεθούν κάποια καθήκοντα που απαιτούν την ανάλογη φυσική δραστηριότητα ή κίνηση ή να μπορείτε να μοιράσετε τα διαλείμματα για μεσημεριανό φαγητό σε μικρότερα και περισσότερα μέσα στην ημέρα. Αν δεν ρωτήσετε, δεν θα το μάθετε ποτέ!
Αλλά και εγώ σαν άτομο με σακχαρώδη διαβήτη, πρέπει να συνηθίσω στην καθημερινή φροντίδα του εαυτού μου, όπως και όλοι όσοι βρίσκονται γύρω μου, θα πρέπει να ξέρουν πως μια μπουκιά ψωμί ή μια μικρή βόλτα είναι πολλές φορές απαραίτητα, πως υπάρχουν περιορισμοί στην πίεση και τον φόρτο εργασίας που μου αναλογεί, κάνοντας τελικά τη ζωή όλων μας πιο εύκολη και ευχάριστη”.