Το ροχαλητό συνδέεται με το διαβήτη, ανεξάρτητα από το σωματικό βάρος
Το ροχαλητό μπορεί να αποτελεί κάτι περισσότερο από ένα παράγοντα εκνευρισμού για τον σύντροφό σας: σύμφωνα με ερευνητές από το Χάρβαρντ μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη.
Το ροχαλητό μπορεί να αποτελεί κάτι περισσότερο από ένα παράγοντα εκνευρισμού για τον σύντροφό σας: σύμφωνα με ερευνητές από το Χάρβαρντ μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδους διαβήτη.
«Τα άτομα που συνήθως ροχαλίζουν έχουν δύο φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν διαβήτη, ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες κινδύνου όπως η παχυσαρκία» όπως μας είπε ο επικεφαλής της μελέτης Δρ. Wael K. Al-Delaimy, ερευνητής στο τμήμα διατροφής του Harvard School of Public Health Boston, Massachusetts.
Οι ερευνητές βασίστηκαν σε προηγούμενα ευρήματα τα οποία έδειχναν συσχέτιση ανάμεσα στην ύπαρξη αποφραγμένων αεροφόρων οδών, πράγμα συχνό στο ροχαλητό, και σε μια κατάσταση που ονομάζεται άπνοια του ύπνου και στην επακόλουθη ανάπτυξη αρτηριακής υπέρτασης και καρδιακής νόσου. Ο Δρ. Al-Delaimy και οι συνεργάτες του υποψιάστηκαν ότι αυτοί που ροχαλίζουν ενδεχομένως να είχαν και μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν σακχαρώδη διαβήτη, μια που η κατάσταση που χαρακτηρίζεται σαν άπνοια του ύπνου, και η οποία συχνά συνυπάρχει με ροχαλητό, βρέθηκε να είναι πιο συχνή μεταξύ των διαβητικών παρά μεταξύ των μη διαβητικών ενηλίκων.
Οι ερευνητές συνέλεξαν στοιχεία από την μελέτη Nurses' Health Study, μια μακροχρόνια πρόδρομη μελέτη, κατά την οποία παρακολουθήθηκαν περισσότερες από 100.000 γυναίκες για 25 χρόνια. Το 1986, σχεδόν 70.000 γυναίκες απάντησαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με το πόσο συχνά ροχαλίζουν. Κάθε 2 χρόνια για τα επόμενα 10 χρόνια, οι συμμετέχοντες ερωτήθηκαν αν είχαν αναπτύξει σακχαρώδη διαβήτη.
Επειδή τόσο το ροχαλητό όσο και ο διαβήτης σχετίζονται με παχυσαρκία, οι ερευνητές περίμεναν να βρουν ότι ο αυξημένος κίνδυνος ανάπτυξης σακχαρώδη διαβήτη σε αυτούς που ροχάλιζαν σχετίζονταν κυρίως με το γεγονός ότι ήταν παχύσαρκοι.
Παρ’ όλα αυτά βρήκαν ότι αυτοί που ροχάλιζαν είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν διαβήτη ανεξάρτητα από το βάρος τους. Οι ερευνητές έλαβαν υπ’ όψιν τους τον δείκτη μάζας σώματος των γυναικών και το λόγο περιμέτρου γοφών προς περίμετρο μέσης, όπως επίσης και το βάρος που πήραν οι γυναίκες στην διάρκεια αυτής της δεκαετίας και παρόλα αυτά συνέχιζαν να βρίσκουν ότι οι γυναίκες που ροχάλιζαν λιγότερο συχνά είχαν ελαφρά αυξημένο κίνδυνο να πάθουν διαβήτη, ενώ αυτές που ροχάλιζαν συχνά είχαν τον διπλάσιο κίνδυνο.
Ο Δρ. Al-Delaimy εξήγησε ότι το ροχαλητό μπορεί να επηρεάσει την απαιτούμενη πρόσληψη οξυγόνου, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει τον οργανισμό να παράγει περισσότερες από κάποιες ουσίες που ονομάζονται κατεχολαμίνες. Αυτή η αύξηση μπορεί να προκαλέσει ινσουλινοαντίσταση, μια κατάσταση πρόδρομη του διαβήτη, όπως επισημαίνουν στην ανακοίνωσή τους που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Μαρτίου του ιατρικού περιοδικού American Journal of Epidemiology.
Τα ευρήματα αυτά συνηγορούν στο ότι το ροχαλητό μπορεί από μόνο του να αποτελεί επιπλέον προδιαθεσικό παράγοντα για την ανάπτυξη σακχαρώδη διαβήτη.
«Αν τα άτομα έχουν άλλους προδιαθεσιακούς παράγοντες για διαβήτη, όπως οικογενειακό ιστορικό, ή αν καπνίζουν ή αν είναι παχύσαρκα, τότε αν ροχαλίζουν φαίνεται να έχουν έναν προδιαθεσικό παράγοντα επιπλέον» μας λέει ο Δρ. Al-Delaimy. «Χρειάζεται λοιπόν να λάβουν υπόψη τους αυτούς τους προδιαθεσικούς παράγοντες και ενδεχομένως να ζητήσουν την βοήθεια γιατρού για το πρόβλημα του ροχαλητού».
SOURCE: American Journal of Epidemiology 2002;155:387-392.