Tα αντιχοληστερινικά φάρμακα μπορεί να προστατεύσουν ενάντια στις λοιμώξεις
Τα ισχυρά αντιχοληστερινικά φάρμακα, γνωστά ως στατίνες, μπορεί να προστατεύσουν από λοιμώξεις άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης που παρουσιάστηκε σε διεπιστημονικό συνέδριο χημειοθεραπευτικών και αντιμικροβιακών φαρμάκων (ΙCAAC).
Οι λοιμώξεις είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για τα άτομα με διαβήτη, που δεν είναι τόσο ικανά να τις αντιμετωπίσουν. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου διαβητικοί που αναπτύσσουν λοιμώξεις στα κάτω άκρα μπορεί να χρειαστεί να ακρωτηριαστούν.
Προκειμένου να διερευνήσουν την δράση των στατινών σε άτομα με διαβήτη, η Δρ. Letha Seraphin της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του George στην Washington και οι συνεργάτες της μελέτησαν μια ομάδα από 10.000 περίπου άτομα, από τα οποία το 20% ελάμβανε στατίνες.
Μια πρώτη ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι τα φάρμακα αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο λοίμωξης των κάτω άκρων στα άτομα που μελετήθηκαν, αλλά όταν η Δρ. Seraphin και οι συνεργάτες της υπολόγισαν όλους τους πιθανούς παράγοντες κινδύνου για λοίμωξη, όπως τη νευροπάθεια και τα αγγειακά προβλήματα, βρήκαν τελικά ότι οι στατίνες προστατεύουν τους ασθενείς.
«Εκπλαγήκαμε όταν διαπιστώσαμε το τι συμβαίνει» μας λέει η Δρ. Angelike Liappis, μία από τους συγγραφείς. Οι ερευνητές βρήκαν ότι τα άτομα με διαβήτη που βρίσκονταν σε αγωγή με στατίνες είχαν 20% μικρότερο κίνδυνο να αναπτύξουν φλεγμονές των κάτω άκρων και ο κίνδυνος να πεθάνουν από αυτές τις λοιμώξεις ήταν 70% μικρότερος σε σχέση με τα άτομα που δεν ελάμβαναν στατίνες.
Οι σοβαρότεροι παράγοντες κινδύνου για λοίμωξη και για θάνατο από λοίμωξη, σύμφωνα με τα συμπεράσματα των ερευνητών, ήταν η αγγειακή νόσος και η διαβητική νευροπάθεια (μια ιδιαίτερη μορφή καταστροφής των νεύρων, χρόνια επιπλοκή του διαβήτη). Οι στατίνες φάνηκε να έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, όπως επίσης φαίνεται να εμπλέκονται στην διαδικασία της χημειοταξίας, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ικανότητα των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος να μεταναστεύουν σε μέρη του σώματος όπου είναι απαραίτητα, μας λέει η Δρ. Seraphin.
Σε μια άλλη μελέτη που παρουσιάστηκε στο ίδιο συνέδριο η Δρ Maria Ruiz, μία άλλη συνεργάτης της Δρ. Seraphin ανακοίνωσε μια άλλη απρόσμενη δράση μιας ομάδας φαρμάκων ευρείας χρήσεως.
Σε μια μελέτη 456 ασθενών, που νοσηλεύονταν στην εντατική μονάδα με σηψαιμία, η Δρ. Ruiz και οι συνεργάτες της βρήκαν ότι οι ασθενείς που ελάμβαναν αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου (α- ΜΕΑ) είχαν διπλάσια περίπου πιθανότητα να πεθάνουν από την σηψαιμία σε σχέση με αυτούς που δεν ελάμβαναν α-ΜΕΑ. Οι α-ΜΕΑ χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της αρτηριακής υπέρτασης.
Τα αποτελέσματα ήταν ιδιαίτερα παράξενα, λέει η Δρ. Ruiz, μια που οι ασθενείς με διαβήτη που ελάμβαναν α-ΜΕΑ φαινόταν να είναι πιο υγιείς σαν ομάδα ασθενών. Οι ασθενείς που βρίσκονταν σε αγωγή με α-ΜΕΑ στην προκειμένη μελέτη ξεκινούσαν τη λήψη τους κατά την είσοδό τους στο νοσοκομείο και συνέχιζαν μέχρι την έξοδο ή το θάνατό τους. Κάποιοι τα διέκοπταν από τη στιγμή που διασωληνόνονταν εφ’ όσον ήταν αδύνατο να λάβουν οποιαδήποτε αγωγή από το στόμα.
«Πραγματικά δεν γνωρίζουμε γιατί συνέβη αυτό» λέει. «Δεν μπορούμε να εξηγήσουμε το μηχανισμό». Μια πιθανότητα, προσθέτει, είναι ότι το φάρμακο επιδρά στην ικανότητα του οργανισμού να διατηρήσει φυσιολογική αρτηριακή πίεση. Οι ασθενείς με σηψαιμία μπορεί να εμφανίσουν μια σημαντική πτώση της πίεσης που μπορεί να οδηγήσει σε σοκ και συχνά σε θάνατο.
Αυτή και οι συνεργάτες της σχεδιάζουν μια άλλη μελέτη προκειμένου να διερευνήσουν περαιτέρω αυτήν την συσχέτιση.