Κεφάλαιο 4
Το καλοκαίρι η Ελένη έμενε με τη γιαγιά της και τον παππού της που ζούσαν πολύ κοντά στη θάλασσα. Ήταν θαυμάσιο να βγαίνεις έξω και να παίζεις τόσο πολύ.
Ο Κώστας και η Ελένη ήταν οι καλύτεροι φίλοι. Ζούσαν σε κοντινά σπίτια, είχαν την ίδια ηλικία και πήγαιναν στο ίδιο νηπιαγωγείο. Η Ελένη είχε διαβήτη ενώ ο Κώστας δεν είχε.
Το καλοκαίρι η Ελένη έμενε με τη γιαγιά της και τον παππού της που ζούσαν πολύ κοντά στη θάλασσα. Ήταν θαυμάσιο να βγαίνεις έξω και να παίζεις τόσο πολύ. Εκείνο το συγκεκριμένο καλοκαίρι ο Κώστας μπορούσε να περάσει με την Ελένη μια ολόκληρη εβδομάδα.
| Μια ημέρα, αφού η Ελένη έκανε την ινσουλίνη της και μαζί με τον Κώστα πήραν πρωινό πήραν τα κουβαδάκια τους και τα φτυαράκια τους και πήγαν στην παραλία. Ήταν μια θαυμάσια ηλιόλουστη μέρα. Η γιαγιά μπορούσε να τους δει από το παράθυρο της κουζίνας και ο παππούς μπορούσε να τους δει από τον κήπο, όπου έβγαζε τα αγριόχορτα.
Ο Κώστας και η Ελένη έφτιαξαν ένα φανταστικό κάστρο στην άμμο με τάφρους και πυργί-σκους. Για σημαίες χρησιμοποίησαν χορτάρια. Μικρές πέτρες χρησιμοποιήθηκαν για παράθυρα.
|
 |
Η Ελένη είδε το φτερό ενός γλάρου σε μικρή απόσταση. Κάθε φορά που προσπαθούσε να το πιάσει ο αέρας το έσπρωχνε ακόμα μακρύτερα. Ο Κώστας και η Ελένη κυνήγησαν το φτερό για αρκετή απόσταση στην παραλία.
Ήταν τόσο όμορφα στην παραλία. Ο Κώστας βρήκε ένα υπέροχο κοχύλι. Σκέφτηκε να το δώσει στην μητέρα του όταν θα ήταν τα γενέθλιά της. Η Ελένη ήθελε και εκείνη να βρει ένα, κι έτσι έψαχναν μαζί.
Ουπς.! Η Ελένη ξαφνικά παραπάτησε και κάθισε πάνω στην άμμο. Δεν χτύπησε αλλά άρχισε να κλαίει.
Έλα, ας πάμε στο σπίτι, είπε ο Κώστας.
Όχι δεν νομίζω ότι μπορώ, είπε η Ελένη. Τα πόδια μου δεν με κρατάνε.
Ο Κώστας κατάλαβε ότι η Ελένη είχε μάλλον πολύ χαμηλό σάκχαρο. Τι έπρεπε να κάνει τώρα; Ήθελε να τρέξει για να φέρει τους μεγάλους αλλά δεν ήθελε να αφήσει την Ελένη μόνη της στην παραλία.
Τότε είδε μια οικογένεια με παιδιά που περπατούσε στην παραλία. Έτρεξε προς το μέρος τους. Ήταν η Γεωργία με την οικογένειά της. Η Γεωργία ζούσε στον ίδιο δρόμο με τον Κώ-στα και την Ελένη.
Γεια σας! Έχετε μήπως έχετε γλυκό χυμό μαζί μας; Ρώτησε ο Κώστας.
Ναι έχουμε είπε η μητέρα της Γεωργίας. Θέλετε λίγο;
Όχι ευχαριστώ, αλλά η Ελένη νοιώθει μια υπογλυκαιμία και χρειάζεται κάτι γλυκό. Παίζαμε και είχαμε τόσο κέφι που ξεχάσαμε το σνακ της Ελένης και δεν έχουμε ούτε ταμπλέτες γλυκόζης μαζί μας.
Σε λίγο, αφού η Ελένη ήπιε λίγο φρουτοχυμό αισθάνθηκε καλύτερα και συνήλθε. Ο Κώστας και η Ελένη ευχαρίστησαν για το χυμό και πήγαν κατευθείαν στο σπίτι. Πήραν ένα κανονικό σνακ στον κήπο.
Ήσουν τυχερή που δεν κολυμπούσες στη θάλασσα όταν ένοιωσες την υπογλυκαιμία είπε ο Κώστας.