Η πρόληψη του διαβήτη απαιτεί σημαντικές αλλαγές στον τρόπο ζωής.
Δραστικές αλλαγές στον τρόπο ζωής είναι απαραίτητες προκειμένου να βελτιωθεί η ευαισθησία στην ινσουλίνη και να προληφθεί ο διαβήτης, σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης που ανακοινώθηκε στο τεύχος Μαρτίου του ιατρικού περιοδικού Diabetes Care.
«Αν και η αυξημένη δραστηριότητα και οι αλλαγές του διαιτολογίου φαίνεται να μειώνουν την ινσουλινοαντοχή, δεν υπάρχουν δεδομένα που να καθορίζουν επακριβώς τις αλλαγές στον τρόπο ζωής που απαιτούνται», τονίζουν ο Δρ. Kirsten A. McAuley από το Otago University, στο Dunedin της Νέας Ζηλανδίας, και οι συνεργάτες του.
Για τον σκοπό αυτό, οι ερευνητές τυχαιοποίησαν 79 άτομα με φυσιολογικές τιμές σακχάρου αίματος (νορμογλυκαιμικά) και ινσουλινοαντοχή σε τρεις ομάδες: την ομάδα των μαρτύρων και δύο ομάδες που υιοθέτησαν κάποια αλλαγή στον τρόπο ζωής. Στην ομάδα με την μέτρια παρέμβαση στον τρόπο ζωής, συνεστήθη στα άτομα να καταναλώνουν λιγότερο από 32% των συνολικών θερμίδων με την μορφή λίπους, περισσότερο από 25 γραμμάρια φυτικών ινών ημερησίως και να ακολουθούν πρόγραμμα καθημερινής άσκησης για τουλάχιστον πέντε ημέρες την εβδομάδα. Σημειώνεται ότι η ένταση της άσκησης αυτής δεν προσδιορίστηκε.
Στην ομάδα που ακολούθησε το εντατικό πρόγραμμα, τα άτομα προσπάθησαν να καταναλώνουν λιγότερο από 26% των συνολικών θερμίδων με την μορφή λίπους, περισσότερο από 35 γραμμάρια φυτικών ινών την ημέρα και να ασκούνται εντατικά ( να φτάνουν δηλαδή το 80-90% του μέγιστου για την ηλικία τους, καρδιακού ρυθμού) για τουλάχιστον 20 λεπτά πέντε φορές την εβδομάδα. Ο βαθμός αυτός άσκησης είναι σύμφωνος με τις οδηγίες της Αμερικανικής Εταιρείας Αθλητιατρικής για ανάπτυξη και διατήρηση της καρδιοαναπνευστικής και της μυικής υγείας.
Στο τέλος των τεσσάρων μηνών, η ομάδα που ακολούθησε το εντατικό πρόγραμμα παρουσίασε μια σημαντική (23%) αύξηση (p=0,006) της ινσουλινοευαισθησίας σε σύγκριση με μόλις 9% αύξηση που παρουσίασε η ομάδα με την μέτρια παρέμβαση στον τρόπο ζωής (περίπου όσο και η ομάδα των μαρτύρων).
Οι συγγραφείς πιστεύουν ότι η βελτίωση της φυσικής κατάστασης είναι ένας από τους κύριους παράγοντες για την βελτίωση της ινσουλινοευαισθησίας. Η αεροβική άσκηση παρέχει μια βελτίωση κατά 11% (p = 0,02) στην ομάδα που ασκούνταν εντατικά και μόλις 1% (p = 0,94) στην ομάδα που ασκούνταν μέτρια.
Τα ευρήματα αυτά έχουν «σημαντικές επιπτώσεις στην δημόσια υγεία γιατί φαίνεται ότι οι ισχύουσες συμβουλές ακόμα κι όταν εφαρμοστούν επιμελώς, δεν φαίνεται να επηρεάζουν σημαντικά την κύρια υποκείμενη διαταραχή του διαβήτη, την ινσουλινοαντοχή», όπως επισημαίνουν.
«Η πρόληψη του διαβήτη απαιτεί ουσιαστικές και όχι μέτριες αλλαγές στις καθημερινές συνήθειες», μας λέει ο συνεργάτης Δρ. Jim I. Mann. «Η έρευνά μας κατέδειξε ότι για να πετύχει κανείς τα μέγιστα οφέλη της άσκησης, θα πρέπει να ασκείται τουλάχιστον πέντε φορές την εβδομάδα και σε βαθμό που να αυξάνει σημαντικά τον καρδιακό ρυθμό».
«Η απώλεια βάρους, η αυξημένη κατανάλωση φυτικών ινών, δημητριακών ολικής αλέσεως και η αντικατάσταση των κεκορεσμένων λιπαρών με ακόρεστα στο καθημερινό διαιτολόγιο φαίνεται να έχουν την δυνατότητα να μειώσουν τον κίνδυνο», προσθέτει.
Diabetes Care 2002;25:445-452.